پاسخ به برخي شبهات

در شمارهي 117 روزنامهي «ياس نو» به تاريخِ شنبه 4/5/82 در ستونِ واكنش پنجم مطلبي با عنوان ” كانون نويسندگان ايران و مسائلِ پيشِ رو” به چاپ رسيده است كه هيئت دبيران كانون نويسندگان ايران لازم ميبيند نكات زير را براي روشن شدن اذهان خوانندگان يادآوري كند:

1. كانون نويسندگان همواره خواهانِ طرح و بحثِ مسائل به شكلي روشن و شفاف است. نامِ موهوم, مغشوش بودنِ مطالب و لحني كه نويسنده اختيار كرده است شيوههاي نادرستي را تداعي ميكند كه پيش از اين نيز جامعهي فرهنگيِ ما به خوبي با آن آشنا بوده است.

2. كانون نويسندگان همواره تشكلي مستقل و مدافعِ آزاديِ بيان, قلم و انديشه بوده است وگرنه تعقيب, آزار, زندان و حذفِ فيزيكيِ اعضاي آن در دو دههي اخير چه ضرورتي داشته است؟

3. كانون نويسندگان نهادي صنفي-فرهنگي است. و بارها گفتهايم كه مدافعِ حقوقِ همهي نويسندگان ايران است. كانون هميشه بر آن بوده است كه خود را از رقابتهاي سياسي و جناحي دور نگاه دارد.

4. كانون محل تضاربِ آراي متنوع نويسندگان است و بنا به ماهيت خود از اين تنوع استقبال ميكند. بديهي است كساني كه جز اين ميانديشند تنوع افكار را به ”تشتتِ آرا“ تعبير ميكنند.

5. هيئتِ دبيران كانون بر اساسِ مصوبهي مجمع عموميِ سال 78 موظف به ثبت كانون شده است. به رغمِ پيگيريهاي هيئت دبيران هنوز هيچ پاسخي دريافت نكردهايم.

6. به روزنامهي ”ياس نو“ كه علاقهمند به گشودنِ بابِ بحث و گفتوگو دربارهي موضع و عملكرد كانون است پيشنهاد ميكنيم كه دست كم از اين پس اطلاعيه و بيانيههاي كانون را به طور كامل چاپ كند تا كساني مانند آقاي صالحوند سگستاني با اطلاعات بيشتري قلمفرسايي فرمايند.

كانون نويسندگان ايران

6/5/1382