پيام به همهيِ مراكزِ پنِ جهاني

رئيسان و اعضايِ عزيزِ همهيِ مراكز،

ضربهيِ فاجعهيي كه در محلِ مركزِ تجارتِ جهاني و پنتاگون بر ايالاتِ متحدهيِ آمريكا فرود آمد مجموعهيِ پنِ جهاني را در غم و دلسوختگي و بهتِ عميقي فرو برد. مراكزِ آمريكايي، پيامهايِ همدرديِ بسياري را از چهار گوشهيِ جهان دريافت كردند. ما كه خود از ميزانِ دهشتبارِ جانهايِ از دست رفته حيرتزده ايم در بردنِ بارِ اين غمِ عميقِ ايشان را شريكِ خود مييابيم.

پنِ جهاني اين اعمالِ فجيع و اين تروريسمِ كور را محكوم ميكند. اين هجومِ مستقيمي است بر يك جامعهيِ باز و دمكراتيك كه آرمانِ جهانيِ همهيِ ما است. ما ضمنِ تأكيدِ مجدد بر اصولِ مندرج در منشورمان كوششِ خود را برايِ غلبه بر موانع و پيشگيري از دورِ باطلِ قطبيسازيِ جهان و بنيادگرايي و خشونت دوچندان خواهيم كرد.

برايِ دركِ درست و يافتنِ پاسخِ درخور بايد به جستوجو و تحليلِ عميقي دست زد. در اين شرايط آزاديِ بيان بيش از هر وقتِ ديگري به عنوانِ يك بخشِ ضروري از راهحلِ مسايلي كه به اين فاجعه انجاميد مطرح ميشود. نويسندگانِ جهان بايد بتوانند به عنوانِ شاهدان و تفسيركنندگانِ ناآراميهايي كه جهان در معرضِ آنها قرار گرفته آزادانه واردِ عمل شوند.

مادهي 3يِ منشورِ ما ميگويد كه «اعضاي پن همواره بايد از تمامىيِ نفوذشان برايِ برقراريِ تفاهم و احترامِ متقابل ميانِ ملتها بهره گيرند و بر اين پيمان باشند كه تا توان دارند در راهِ از ميان برداشتنِ نفرتِ ملي و طبقاتي و نژادي بكوشند، با اين باور كه بشريت يكي است و بايد در زيستگاهِ مشترك و يگانهاش، جهان، در آرامش به سر بَرَد.»

همهيِ ما كه در ماهِ نوامبر در مجمعِ سالانهيِ نمايندگان گردِ هم ميآييم اين فرصت را خواهيم داشت كه در بارهيِ واكنش و نقشِ پنِ جهاني بحث كنيم. يقين داريم كه مراكز و اعضايِ ما در سراسرِ جهان راههايي خواهند يافت تا در جوامعِ خودشان برابرِ روحِ منشورمان عمل كنند.

هومهرو آريجيس، رييسِ بينالمللي

ماريان باتسفورد- فريزر، معاونِ رييسِ كميتهيِ اجرايي

ونو تاوفِر، رييسِ كميتهيِ نويسندگانِ راهِ صلح

تِري كارلبام دبيرِ جهاني