با سلام و احترام در شمارهي 50 ّنگاه نوّ مورخ آبان 1380 ضمنِ اعتراض به
بياعتناييِ ّجامعهي روشنفكري ايرانّ به ّنبردِ نابرابر قدرتي مجهز به
پيشرفتهترين جنگافزارها و قدرتهايي چون انگلستان و آلمان و فرانسه و ايتاليا
عليهِ يكي از فقيرترين ملتهاي جهان- كه به مصيبتي به نام حكومتِ طلبهها دچار
است- به راه انداختهاندّ پرسيدهايد كه سازمانهاي غير دولتي, اتحاديهها, احزاب,
انجمنها, كانونها و خلاصه ّاعضاي
جامعهي مدني چهگونه در اين ماجرا اعلام حضور كردهاند؟ّ ما ضمنِ اعلامِ همدلي و
همداستاني كامل با حساسيتي كه در مقدمهي گزارشِ پر نكته و خواندنيِ 11 سپتامبر
نشان دادهايد لازم است خاطر نشان كنيم كه كانون نويسندگان ايران كه طي چندين دهه فعاليتِ
آزاديخواهانه, صلحطلبانه و انساندوستانهي خود هيچگاه نسبت به سرنوشتِ انسان و
وهني كه بر تبارِ انسان ميرود بياعتنا نبوده است هم از آغازِ واقعهي 11 سپتامبر
تا حملهي همهسويهي آمريكا و انگليس و متحدانِ اروپائي و آسيائيشان بر مردم
بيپناهِ افغانستان حتي يك دم حساسيتِ روشنفكريِ خود را از دست نداده و همواره با
نگراني گوش به زنگِ وقايعي بوده است كه بر مردم و كشورِ افغانستان ميگذرد. آن چه
به پيوستِ اين يادداشت ميآيد متنِ نامهي سرگشادهي كانون نويسندگان ايران است كه
به همين مناسبت انتشار يافت و در بسياري از مطبوعات بازتاب گسترده داشت.
با اميد به
صلح و دوستي ميان ملتها
كميسيونِ
روابط عموميِ كانونِ نويسندگانِ ايران
24/9/1380